terazmuzyka.pl

Use Your Illusion I

"Use Your Illusion I" to trzeci w dorobku album zespołu Guns N' Roses. Płytę promowały single "Don't Cry", "Live and Let Die" oraz "November Rain".

Wykonawca: Guns N' Roses


INFORMACJE DODATKOWE:
Rodzaj albumu: Studyjny
Data wydania albumu: Wrzesień 1991
Produkcja: Mike Clink, Guns N' Roses
Wydawca: Geffen
Style: Hard Rock, Heavy Metal
Nasza ocena
Ocena społeczności 8.8
Oceniono na "10": 15 razy
Oceń -

Początek lat dziewięćdziesiątych był kolejnym złotym okresem rocka. Właśnie Guns N’ Roses okazali się grupą, która bardzo się do takiego stanu rzeczy przyczyniła. W nową dekadę wkroczyli z kolosalną produkcją, dwuczęściowym Use Your Illusion (dwa CD lub dwa dwupłytowe albumy na winylu). Natrzaskali przy tym mnóstwo świetnych songów. Wciąż czerpiąc z dobrze sprawdzonych (także przez innych) wzorców znów potrafili odmłodzić i rozbudzić ducha rocka, drzemiącego gdzieś na półce między starymi płytami Aerosmith i Led Zeppelin. Czemu więc „tylko” cztery gwiazdki? Ano, z powodu wspomnianego już ogromu przedsięwzięcia. Chociaż nie ma na obydwu Iluzjach numerów kiepskich, to – moim zdaniem – lepiej byłoby skompilować z tego materiału jeden „sześciogwiazdkowy” album, a resztę schować w archiwum na później. Teraz fani zapewne zabijaliby się o choćby fragment takiego nijakiego Bad Apples. A swoją drogą – ciekawi mnie wedle jakiego klucza dobierano utwory do obu częśći Use Your Illusion?

Otwierający „jedynkę” Right Next Door To Hell nie jest taki znowu odległy od Welcome To The Jungle, a jeszcze ostrzejsze riffy serwują w Perfect Crime, Back Of Bitch i Double Talkin’ Jive, zwieńczonym „hiszpańską” codą. Inną ciekawostką jest wokalny udział Alice’a Coopera w The Garden. W międzyczasie pojawia się aerosmithowy akcent: trącący bluesem, świetny Bad Obssesion. Intrygująco wypada dziesięciominutowy utwór z potężnym riffem – Coma, odpowiednio zilustrowana muzyką i aranżacyjnymi efektami opowieść o śpiączce.

Patent na przejmujące, zniewalające, z miejsca rozpoznawalne ballady Gunsi wypracowali sobie w Patience, ale nie mam wątpliwości, żę po numerach jak przeróbka Live And Let Die McCartneyówczy własne, Don’t Cry Stradlina-Rose’ai November Rain Rose’a pewnie zbyt mało słuchaczy już o tamtej uroczej piosence pamięta. Don’t Cry to delikatne zwrotki i kontrastowy, przeszywający refren, prosty tekst – pożegnanie z dziewczyną (I’ll still be thinking of you, and the times we had... baby), to mocna końcówka z niesamowitym przeciągnięciem frazy przez Axla. Do tego łkająca solówka Slasha, trochę podobna do tej z... November Rain, opus magnum tej p³yty. Przy tym kawałku być może i trudno powstrzymać łzy. Bo przypomina, że nic nie trwa wiecznie, włącznie z miłością, ale też znalazło się pocieszenie: we still can find a way, ‘cause nothin’ lasts forever, even cold november rain... Rzecz zaczyna się od „nerwowego” fortepianu, dochodzą smyczki, odgłosy deszczu. Napięcie rośnie cały czas, a po chwili ciszy uderza mroczny finał. Ciężko opisać wrażenia, które może wywołać ten utwór. Trzeba posłuchać, najlepiej razem z wideoklipem i w objęciach ukochanej osoby...

Recenzja Guns N' Roses - Use Your Illusion I

Autor: Łukasz Wewiór
Komentarze - bądź pierwszy!
Aby dodać wątek musisz być zalogowany!
© 2013-2018 Advertigo S.A. All rights reserved
Projekt i realizacja: F3 Group