Aktorka napisała:

Byłam zaskoczona, gdy dowiedziałam się, że krótki okres naszej znajomości określił mianem romansu, bo ja zapamiętałam go jako znacznie starszego pana, który zachowywał się wobec mnie nieprzyzwoicie, gdy ledwie ukończyłam szkołę średnią.

Napisał, że miałam 20 lat. Zdecydowanie tak nie było. Dopiero ukończyłam szkołę. Miałam 18 lat. Byłam jego fanką i udałam się na jego koncert tuż po ukończeniu szkoły. Gdy spotkaliśmy się po koncercie, zaproponowałam, żebyśmy zostali przyjaciółmi. On grał koncerty, a ja pracowałam na planie, więc widzieliśmy się tylko kilka razy, zanim zorientowałam się, że to starszy pan, który jest zainteresowany mną w niezdrowy sposób.

W efekcie wywołanych kontrowersji Moby postanowił zrezygnować z promocji książki, odwołał zaplanowane spotkania promocyjne w Wielkiej Brytanii i Irlandii. Artysta na swoim Instagramie napisał:

Usuwam się na pewien czas.

Ale zanim to uczynię, chciałbym ponownie przeprosić i powiedzieć jasno, że wszystko to moja wina. To ja wypuściłem książkę bez pokazywania jej ludziom, o których pisałem. To ja pisałem defensywne i aroganckie posty. To ja okazałem brak szacunku zarówno w 2019 jak i 1999 roku. Nie można winić nikogo innego poza mną.

Dziękuję i przepraszam.

%%REKLAMA%%

Książka „Porcelain. Wspomnienia” Moby'ego dostępna jest także na polskim rynku.

rf | fot. Flickr

Artykuł Moby usuwa się z życia publicznego z powodu oskarżeń Natalie Portman pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

 

Jeff pił od zawsze. Zawsze miał puszkę Coors Light (amerykańska marka piwa – przyp. red.) w ręku. Zawsze. Jeff i ja zawsze piliśmy. Steven Tyler i Joe Perry byli nazywani Toksycznymi Bliźniakami. My byliśmy Pijanymi Braćmi (śmiech). Różnica byłą taka, że ja po przebudzeniu nie potrzebowałem piwa. Jeff nie wiedział, jak nie pić. 

 

 

Wyraziłam swojego zaniepokojenie jego piciem i przestał na parę miesięcy, ale potem wrócił do tego. Kilka lat temu, zanim jego ojciec zmarł w 2008 roku, zauważyłam, że Jeff rozpoczyna dzień od alkoholu. Nie mogłam mu za wiele powiedzieć wówczas. Wiedziałam, że skończy się to słowną potyczką. Nie mam zamiaru twierdzić, że nie piłam z nim – piłam, czasem dość ostro. Pomyślałam, że skoro nie mogę tego w nim pokonać, dołączę do niego. W końcu zdałam sobie sprawę, że nie mogę tak robić, że jak się zatrzymam, to może będę mu mogła pomóc się z tego również wyzwolić. Niestety nie mogłam. Za bardzo w to uciekł, by się od tego oderwać. 

 

 

Jego zdolności gry powoli się pogarszały, ale nie informował o tym nikogo. Mogliśmy tylko powiedzieć, że coś się dzieje źle. Ciężko było wydobyć z niego cokolwiek. Był bardzo dumny i nie chciał, by ktokolwiek się o niego martwił. Jeff pokazywał się i grał. Nie chciał, by ktokolwiek wiedział, czy się martwił tym, co się z nim dzieje. Starał się być bardzo silny, a to czasem ciągnie cię w dół. 

 

 

Można to było zauważyć po jego rękach i odrobinę po jego chodzie. Wydawało się, że on walczy podczas gry. Nie było w tym płynności. Można to było usłyszeć w motywach przewodnich. Jego gra nie była tak zajebista, jak powinna być. 

 

 

Pamiętam, że gdy nadeszła trasa koncertowa, Jeff powiedział do mnie: "Nie ma bata, by zespół wyjechał beze mnie". Z całą pewnością bolał go fakt, że po raz pierwszy w historii grupa będzie kontynuowała wszystko bez niego, ale w końcu pogodził się z tym, a w większości stało się tak dlatego, że zastąpił go jego przyjaciel Gary. Wiedział, że zespół musi iść dalej. 

 

 

Mamy zamiar kontynuować działalność. Nie sądzę, że powinniśmy się poddać tylko dlatego, że Jeffa nie ma już wśród nas. 

 

 

Jeśli będą chcieli pogadać, to czekam. Nie chcę jakichkolwiek animozji między nami. Życie jest za krótkie, a my jesteśmy za starzy na takie gówno. Jestem gotowy i chętny, więc zobaczymy co się stanie. 

 

pg

Artykuł Jeff Hanneman bez tajemnic pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Wydawca wspomnień rockmana pisał wczoraj entuzjastycznie "Hail to the Keef!". Dobra sprzedaż pamiętników Richardsa może spowodować wysyp książek innych prominentnych postaci świata muzyki. Wydawnictwo HarperCollins niedawno kupiło prawa do pamiętników Pete'a Townshenda z zespołu The Who, w przygotowaniu są też książki Davida Bowiego, Duffa McKagana z Guns n' Roses oraz Morisseya, byłego lidera The Smiths.

redakcja

Artykuł Wspomnienia Keitha Richardsa światowym bestsellerem pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Już wiemy wszystko. Wiemy, jak Wy – Drodzy Czytelnicy – oceniacie rockowy rok 2004. Powrót The Cure na rynek odbił się bardzo mocnym echem w naszej ankiecie: grupa, której w zeszłym roku nie było w zestawieniu, znalazła się na pozycji pierwszej – podobnie jej lider, Robert Smith (oczywiście w kategorii „wokalista”). Chociaż płyta The Cure zajęła dopiero szóstą pozycję wśród najlepszych Waszym zdaniem zagranicznych albumów minionego roku… Bardziej jednak dziwić może brak w zestawieniu zespołów tak popularnego w naszym kraju Iron Maiden (w zeszłym roku: numer 2). Tym bardziej, że Bruce Dickinson i Steve Harris utrzymali się w pierwszych dziesiątkach (odpowiednio – wokalistów i instrumentalistów). Inna sprawa, że Dickinson zsunął się z pierwszej pozycji na piątą… Zobaczymy, jak to będzie, gdy Iron Maiden wyda następną płytę. Zwycięzcom gratulujemy. Dziękujemy wszystkim, którzy oddali swoje głosy. A było Was – 1543.

Wokalista

Robert Smith (The Cure)

Bono (U2)

Brian Molko (Placebo)

Maynard James Keenan (Tool/

A Perfect Circle)

Bruce Dickinson (Iron Maiden)

Anthony Kiedis (Red Hot Chili Peppers)

Scott Weiland (Velvet Revolver)

Till Lindermann (Rammstein)

Alex Kapranos (Franz Ferdinand)

James Hetfield (Metallica)

Wokalistka

PJ Harvey

Björk

Tarja Turunen (Nightwish)

Amy Lee (Evanscence)

Gwen Stefani

Tori Amos

Alanis Morissette

Patti Smith

Sharon Den Adel (Within Temptation)

Melissa Auf Der Maur

Instrumentalista

John Frusciante (Red Hot Chili Peppers)

The Edge (U2)

Slash (Velvet Revolver)

Flea (Red Hot Chili Peppers)

Kirk Hammet (Metallica)

Steven Wilson (Porcupine Tree/Blackfield)

Joe Satriani

Steve Harris (Iron Maiden)

Steve Vai

Daniel Kessler (Interpol)

zespół

The Cure

U2

Rammstein

Velvet Revolver

Placebo

Franz Ferdinand

Marillion

Slipknot

Metallica

Dream Theater

Płyta

Reise, Reise Rammstein

Vol. 3: (The Subliminal Verses) Slipknot

American Idiot Green Day

How To Dismantle An Atomic Bomb U2

Franz Ferdinand Franz Ferdinand

The Cure The Cure

Uh Huh Her PJ Harvey

Marbles Marillion

Contraband Velvet Revolver

The Libertines The Libertines

Przebój

Take Me Out Franz Ferdinand

Amerika Rammstein

Vertigo U2

Duality Slipknot

The End Of The World The Cure

Nemo Nightwish

C’mon C’mon The Von Bondies

Slither Velvet Revolver

Fall To Pieces Velvet Revolver

Walk Idiot Walk The Hives

DVD

Soulmates Never Die – Live In Paris Placebo

The History Of Iron Maiden Part 1

– The Early Days Iron Maiden

Play The Videos Peter Gabriel

Historia rock’n’rolla

Live Encounters Deep Purple

Live Aid

Welcome To The Videos Guns N’ Roses

Corporate Ghost Sonic Youth

Queen On Fire – Live At The Bowl Queen

Live At Budokan Dream Theater

Nadzieja

Franz Ferdinand

Velvet Revolver

The Killers

Razorlight

Maroon 5

Alter Bridge

The Libertines

Keane

Jet

Auf der Maur

Wydarzenie

Festiwal w Roskilde

Powrót Europe

Wydanie boksu Nirvany

Powrót The Cure

Nowa płyta U2

Festiwal Hurricane

Powrót Pixies

Powrót Duran Duran

Some Kind Of Monster Metallica

Trasa Myslovitz z The Corrs

Rozczarowanie

Ceny płyt

Śmierć Dimebaga Darrella

Lifeblood Manic Street Preachers

The Doors Of The 21st Century

America’s Sweetheart Courtney Love

Linkin Park

Milczenie Ozzy’ego

Milczenie Pink Floyd

Rozpad Creed

Keane

REDAKCJA

Artykuł Teraz Najlepsi 2004 pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.