Open'er Festival całkowicie wyprzedany

Reporterzy „New Musical Express” poprosili fanów o sparodiowanie Alexa Turnera, lidera Arctic Monkeys. Zobaczcie, jak z tym zadaniem poradzili sobie uczestnicy koncertu.

Brytyjski zespół był gwiazdą pierwszego dnia Open’era i w festiwalowych klimatach muzycy odnaleźli się jak zawsze znakomicie. Licznie zgromadzonej publiczności zaprezentowali składający się z 20 utworów przekrojowy set, gdzie dominowały kompozycje najbardziej znane. Nie zabrakło oczywiście najsłynniejszego „Do I Wanna Know?”, które rozbrzmiało zaraz przed bisem. Poza tym fani mogli usłyszeć znakomite „Why'd You Only Call Me When You're High?” czy nowe „Tranquility Base Hotel + Casino”. Dla każdego coś miłego. A sam zespół był w świetnej formie, co jeszcze bardziej utwierdziło wszystkich w przekonaniu, że to był dobry wybór w kontekście gwiazdy wieczoru.

Kolejnym występem, o którym zdecydowanie trzeba wspomnieć, jest koncert Nick Cave & The Bad Seeds. Kontrastem do mrocznych tekstów Nicka było ostre słońce, które oświetlało scenę przez cały występ formacji. Występ perfekcyjny, pełen emocji. Grupa zaserwowała publiczności trzynaście kompozycji i, jak to ma w zwyczaju, nie zdecydowała się na bis. Nick Cave chciał opowiedzieć swoją historię od początku do końca, na swoich warunkach i trzeba przyznać, że zrobił to znakomicie. Świetnie wypadły utwory „Into My Arms” czy „Do You Love Me?”, ale to był koncert, który należało obejrzeć od początku do końca.

Tegoroczny Open'er Festival potrwa do 7 lipca. Więcej o Arctic Monkeys dowiecie się z lipcowego numeru "Teraz Rocka", w którym to grupie poświęciliśmy wkładkę.

rf | fot. Bill Ebbesen

Artykuł Fani na Openerze parodiują lidera Arctic Monkeys [WIDEO] pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Mark Hammill zagra w serialu o Wiedźminie?

Redaktorzy „NME” poinformowali, że najbliższe wydanie magazynu będzie ostatnim, jakie ukaże się drukiem. „NME” był jednym z najważniejszych i opiniotwórczych brytyjskich tytułów, zwłaszcza w latach 60. i 70., kiedy to każdego tygodnia rozchodziło się ponad 300 tysięcy egzemplarzy tytułu. Magazyn przez lata przechodził kolejne metamorfozy, a w ostatnim czasie zaczął ustępować, uruchomionej w 1996 roku witrynie „nme.com”. Od września 2015 roku wersja drukowana ukazywała się w formie bezpłatnej gazety, rozdawanej na uniwersytetach i w komunikacji miejskiej. W lutym 2018 roku z posady redaktora naczelnego zrezygnował Mike Williams, który pełnił tę funkcję od 2012 roku. Wydawca magazynu, firma Time Inc. UK, tłumaczy decyzję o zamknięciu papierowej wersji pisma, rosnącymi kosztami i trudną sytuacją na rynku reklamy, które sprawiły, że wydawanie tytułu przestało być rentowne.

W zamian, redakcja zamierza skupić się na rozbudowie serwisu NME.com, w tym utworzeniu nowych kanałów muzycznych i poszerzeniu zakresu usług. Keith Walker, redaktor naczelny internetowego portalu „NME” mówi:

Cyfrowa wersja NME działa pod ponad dwóch dekad i w ostatnich dwóch latach podwoiliśmy liczbę naszych odbiorców. Dziś dajemy naszym klientom więcej niż od nas oczekują. Skupiając się na platformie cyfrowej jesteśmy w stanie przyspieszyć nasz niesamowity wzrost i dotrzeć do jeszcze większej liczby osób za pomocą urządzeń, z których najchętniej korzystają.

„NME” poinformował, że drukiem będą ukazywały się specjalne wydania magazynu, w tym dostępna dla prenumeratorów seria „NME Gold”. Najnowsze wydanie „NME Gold” ukazało się 18 lutego 2018 roku.

rf

Artykuł Jeden z najsłynniejszych magazynów muzycznych przestanie się ukazywać pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Ruszyła sprzedaż biletów na koncert Iron Maiden

Brytyjscy dziennikarze „New Musical Express” jednak tym się nie przejmowali i na stronie internetowej pojawiła się lista 50 najlepszych płyt powoli kończącego się roku. Znalazły się na nim – rzecz jasna – albumy z rockowego kręgu, które interesują nas najbardziej. Cały ranking znajdziecie pod tym adresem, poniżej z kolei uchylimy rąbka tajemnicy, czyli miejsca, które zajęły płyty z szeroko rozumianego rockowego podwórka:

• 46. The XX – „I See You”
• 45. The Moonlandingz – „Interplanetary Class Classics”
• 44. The Big Moon – „Love in the 4th Dimension”
• 43. Phoenix – „Te Amo”
• 42. Protomatyr – „Relatives in Descent”
• 39. The War on Drugs – „A Deeper Understanding”
• 38. Alt-J – „Relaxer”
• 36. Creeper – „Eternity, In Your Arms”
• 35. Queens of the Stone Age – „Villains”
• 33. Kasabian – „For Crying Out Loud”
• 30. Beck – „Colors”
• 29. Arcade Fire – „Everything Now”
• 27. Foo Fighters – „Concrete and Gold”
• 22. Kevin Morby – „City Music”
• 21. Sheer Mag – „Need to Feel Your Love”
• 20. Paramore – „After Laughter”
• 18. Gorillaz – „Humanz”
• 16. King Krule – „The Ooz”
• 13. The National – „Sleep Well Beast”
• 11. St. Vincent – „MASSEDUCTION”
• 10. Liam Gallagher – „As You Were”
• 5. LCD Soundsystem – „American Dream”
• 4. Father John Misty – „Pure Comedy”

​Najwyżej spośród płyt rockowych znalazł się krążek formacji Wolf Alice „Visions of a Life”, który zajął drugie miejsce. W uzasadnieniu możemy przeczytać:

Londyński zespół zrobili duży krok naprzód, dzięki następcy znakomitego albumu „My Love is Cool” z 2015 roku.  Te 12 utworów mknie między ożywionym grunge'm a mglistym dreampopem – jednak nawet w tych najbardziej eterycznych kompozycjach zespół szczerzą kły, a wokalistka Ellie Rowsell na przemian potrafi warknąć i tęsknie westchnąć. W pulsującym, podstępnym punkowym hymnie „Yuk Foo” celuje i pluje: „Nudzisz mnie na śmierć”. To nie dotyczy tego przekonującego, chłodnego, pewnego albumu.  

Z kolei Bartek Koziczyński, nasz dziennikarz, w swojej recenzji tego albumu napisał:

„Visions of a Life” brzmi jak składanka alternatywnego rocka z lat 90. Dobra składanka. 

Muzycy Wolf Alice może niedokładnie wiedzą, co chcą grać, ale grają z mnóstwem młodzieńczej energii, zadziornie i przebojowo. To niemało w dzisiejszych czasach. 

W czołowej trójce znalazł się ponadto raper Kendrick Lamar i jego „DAMN” (gościnnie na nim udzielają się muzycy U2), a na najwyższym stopniu stanęła Lorde, a konkretnie jej album „Melodrama”. 

szy

Artykuł „NME” wybrał najlepsze albumy 2017 roku pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.