Informację o jego śmierci potwierdziła w poniedziałek 26 stycznia jego żona Thelma w rozmowie z gazetą „The Gleaner”:

Około siódmej rano poszłam go obudzić i nie reagował. Zadzwoniłam po lekarza i wtedy usłyszałam tę wiadomość.

Przyczyna śmierci nie została podana do publicznej wiadomości, jednak Dunbar od pewnego czasu zmagał się z chorobą.

Dunbar był jedną z kluczowych postaci w historii reggae. Jego charakterystyczny styl gry na perkusji, czerpiący z tradycyjnych jamajskich rytmów, a jednocześnie inspirujący się rockiem, funkiem i soulem, zdefiniował brzmienie całej epoki. W 1972 roku połączył siły z basistą Robbiem Shakespearem. Jako duet Sly & Robbie stworzyli jeden z najbardziej rozchwytywanych zespołów swojego gatunku na świecie. Szacuje się, że zagrali na ponad 200 tysiącach nagrań.

Współpracowali z czołówką artystów reggae, w tym z Peterem Toshem, Jimmym Cliffem i Black Uhuru, a z czasem także z gwiazdami światowego formatu, takimi jak The Rolling Stones, Bob Dylan czy Grace Jones. Nagrywali także z Joan Armatrading, Dennisa Browna, Yoko Ono, Sinéad O’Connor, Simply Red, Micka Jaggera oraz No Doubt.

Lowell Fillmore „Sly” Dunbar urodził się 10 maja 1952 roku w Kingston. Muzykę zaczął grać w wieku 15 lat. Jednym z jego pierwszych nagrań był singiel „Double Barrel” Dave’a i Ansella Collinsów z 1971 roku, który dotarł na pierwsze miejsce listy przebojów w Wielkiej Brytanii. Wraz z Shakespeare’em grali wcześniej w zespole The Revolutionaries.

Duet był silnie związany z Peterem Toshem, dla którego stanowili zespół koncertowy i studyjny, nagrywając z nim pięć albumów. W latach 80. stali się twarzami brzmienia „rub a dub” i jednymi z pionierów komputerowo wspomaganej produkcji w reggae i dancehallu.

Sly & Robbie zagrali także na albumach „Infidels” Boba Dylana z 1983 roku oraz „Dirty Work” The Rolling Stones z 1986 roku. W 1978 roku koncertowali ze Stonesami. W 1987 roku duet odniósł sukces z własnym przebojem „Boops (Here To Go)”.

Muzycy odegrali kluczową rolę w rozwoju dancehallu w latach 90., tworząc rytm który stał się fundamentem dla wielu przełomowych nagrań gatunku. W 2001 roku zespół No Doubt zaprosił Sly & Robbie do produkcji utworów „Hey Baby” i „Underneath It All”, które stały się jednymi z największych hitów grupy.

Łącznie duet wydał 30 albumów pod szyldem Sly & Robbie. Ostatnim był „Sly & Robbie vs. Roots Radics: The Final Battle” z 2019 roku. Dunbar w trakcie kariery otrzymał 13 nominacji do nagrody Grammy. Zdobył dwie statuetki.

Robbie Shakespeare zmarł w 2021 roku w wieku 68 lat po operacji nerek. Śmierć Sly’a Dunbara zamyka jeden z najważniejszych rozdziałów w historii reggae i muzyki popularnej.

Artykuł Nie żyje ikona reggae. Sly Dunbar z duetu Sly & Robbie miał 73 lata pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Informację tę przekazała jego żona, Latifah Chambers. Artystka napisała na Instagramie:

Z ogromnym smutkiem informuję, że mój mąż, Jimmy Cliff, odszedł z powodu ataku padaczki, a następnie zapalenia płuc. Jestem wdzięczna jego rodzinie, przyjaciołom, innym artystom i współpracownikom, którzy dzielili z nim jego drogę. Do wszystkich jego fanów na całym świecie – wiedzcie, że wasze wsparcie było jego siłą przez całą karierę. Naprawdę doceniał każdego fana za jego miłość.

W oświadczeniu dodano:

Chcę także podziękować doktorowi Couceyro i całemu personelowi medycznemu, ponieważ byli niezwykle wspierający i pomocni podczas tego trudnego procesu. Jimmy, mój kochany, spoczywaj w pokoju. Spełnię twoje życzenia. Mam nadzieję, że wszyscy uszanują naszą prywatność w tych ciężkich chwilach. Dalsze informacje zostaną podane w późniejszym terminie. Do zobaczenia, Legendo.

Jimmy Cliff urodził się jako James Chambers 1 kwietnia 1948 roku na Jamajce. Już jako nastolatek wyróżniał się wyjątkowym, wysokim i czystym głosem. W wieku 14 lat przeniósł się do Kingston, przyjął artystyczny pseudonim i nagrał swój pierwszy przebój „Hurricane Hattie”. Potem pojawiły się kolejne hity, takie jak „Miss Jamaica”, „One-Eyed Jacks” i „King of Kings”.

W 1969 roku zdobył międzynarodowy rozgłos dzięki utworowi „Wonderful World, Beautiful People”, który trafił na 25. miejsce Billboard Hot 100. Rok później wydał protest song „Vietnam”, o którym Bob Dylan powiedział, że to najlepsza piosenka protestu, jaką słyszał.

W 1972 roku zagrał główną rolę w filmie „Nierówna walka” jako Ivanhoe „Ivan” Martin. Zagrał początkującego muzyka próbującego przebić się przez skorumpowany przemysł muzyczny. Film został uznany za jeden z najważniejszych tytułów, które wprowadziły reggae do światowej kultury.

Jimmy Cliff zdobył również dwie nagrody Grammy. Śpiewał także w chórkach na albumie The Rolling Stones „Dirty Work” i pojawił się w filmie „Club Paradise”, gdzie nagrał duet z Elvisem Costello „Seven Day Weekend”. W 1994 roku nagrał także „Hakuna Matata” do filmu „Król Lew”. W 2010 roku dołączył do Rock and Roll Hall of Fame, a w 2022 roku wydał ostatni album „Refugees”.

Przed śmiercią był jedynym żyjącym artystą reggae uhonorowanym Orderem Zasługi – najwyższym odznaczeniem jamajskiego rządu za osiągnięcia w sztuce i nauce.

Artykuł Nie żyje legenda reggae, Jimmy Cliff pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Jak donosi „Gazeta Wrocławska” organizowany w Bielawie od 1999 roku Regałowisko Reggae Rock Festival (wcześniej Regałowisko, Reggae Dub Festival), został zawieszony. O tej decyzji poinformował burmistrz miasta, Andrzej Hordyj, a zadecydowali radni z Rady Miejskiej w Bielawie.

Już ponad tydzień temu Andrzej Hordyj informował w mediach społecznościowych, że ważą się losy festiwalu. Pisał wtedy:

„Regałowisko” – Grać czy nie grać? – oto jest pytanie

„Regałowisko” Reggae Rock Festiwal (dawniej „Regałowisko”, Reggae Dub Festival) to festiwal muzyki reggae oraz rockowej, organizowany w Bielawie od 1999 r. przez Miejski Ośrodek Kultury i Sztuki. Odbywa się corocznie w sierpniu, na terenie Campingu „Sudety”, w malowniczej scenerii gór i wody.

Niestety od kilku lat odnotowuje się mocny regres popularności muzyki reggae nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. Gatunek ten stał się całkowicie niszowym i nie jest w stanie wygenerować szerokiej publiczności, która kupując bilety będzie w stanie w całości sfinansować to wydarzenie kulturalne.

W związku z powyższym w styczniu 2025 r. dyrektor bielawskiego MOKiS wystąpił z prośbą o opinię co do przyszłości „Regałowiska”. W obszernym piśmie zawarł on szereg danych statystycznych i faktów, płynących ze świata muzycznego, które bezwzględnie wskazują, że muzyka „w gorącym rytmie serca” niestety jest obecnie całkowicie niszowym gatunkiem.

Według dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury i Sztuki w Bielawie przychód z ubiegłorocznego wydarzenia nie pokrył nawet połowy środków wydatkowanych na jego organizację.

Jak dodaje „Gazeta Wrocławska” zawieszenie organizacji festiwalu może zostać cofnięte, jeśli znajdzie się sponsor gotowy zainwestować w festiwal.

Artykuł Znany festiwal zawieszony po 26 latach decyzją radnych. Powód? Spadek popularności gatunku pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.