Przez blisko 40 lat istnienia zespół Megadeth wydał 16 albumów studyjnych. Były wśród nich płyty, które budziły kontrowersje, były też takie, które do dziś uznawane są za klasykę metalu. Które z tych płyt znajdują się na szczycie?

Przedstawiamy nasze top 5 płyt Megadeth z fragmentami recenzji z aktualnej wkładki „Teraz Rocka” autorstwa Pawła Brzykcego. Cała poniższa piątka otrzymała maksymalną ocenę.

5. Endgame (2009)

Megadeth, kultywując zdefiniowany wiele lat wcześniej styl, nagrał tym razem album miażdżący i nadzwyczaj intensywny. Przy świetnym brzmieniu riffy są jak kopniaki, a zarazem mnóstwo tu zapamiętywalnych motywów i refrenów. Bodies To jakby Symphony Of Destruction II. Przed solówkami prawie autoplagiat, zwłaszcza w warstwie rytmicznej. Endgame to powrót Megadeth do najwyższej formy.

4. The Sick, The Dying… And The Dead! (2022)

Po raz kolejny Megadeth w szczytowej formie. Dogs Of Chernobyl, rozbudowana kompozycja thrashowa, choć zaczynająca się od prześlicznej partii gitary akustycznej. Progresywny thrash oferuje także Killing Time. Poza tym superszybkie numery ze świeżą energią przywołujące najlepsze wzorce z lat 80. – apogeum w będącym dowodem geniuszu We’ll Be Back, choć też nie jest to oczywiste, bo w Célebutante natrafiamy na liryczne partie gitary obok mocno zawiłych. I rwane riffy, i całkiem przebojowe fragmenty plus wirtuozerskie solo gitarowe znajdziemy w Soldier On!, chwytliwy refren w Mission To Mars. Rewelacyjna płyta.

3. Peace Sells… But Who’s Buying? (1986)

To się nazywa mocny strzał! Wake Up Dead i tłusto brzmi, i cieszy motorycznym riffem, a solówka gitarowa – przechodząca w thrashową nawałnicę – to już typowy, świetny Megadeth. Jest moc, „rżenie” wajchy tremolo (Devils Island – thrash w odmianie galopującej), trochę dźwięków lirycznych i… gier słownych (Good Mourning). Ale też zaostrzonego na maksa metalu (My Last Words o rosyjskiej ruletce) i zajęć praktyczno-technicznych (ależ wywijają w Bad Omen!).

2. Countdown To Extinction (1992)

Ta płyta wprowadziła Megadeth do mainstreamu. Skin O’My Teeth czy Sweating Bullets to nadal dość zajadłe granie, a Ashes In Your Mouth – wręcz kwintesencja thrashu! Partie Friedmana z tej płyty mogli rozgryzać nawet jazzmani. Ważne okazało się też brzmienie: bardziej tłuste i tak przestrzenne, że można było testować sprzęt hi-fi. Symphony Of Destruction to jeden z riffów wszech czasów – z pięknymi pauzami – plus tykający jak zapalnik bomby bas. I ten śpiew… W refrenie melodyjny, w zwrotkach przez zaciśnięte zęby, przez co frazy w rodzaju acting like a rrrrrobot są odlotowe. To przykład płyty idealnie reprezentującej konkretny czas, a zarazem ponadczasowej – mówi Dave Mustaine. Ma rację.

1. Rust In Peace (1990)

Styl Megadeth został na tej płycie doprowadzony do doskonałości. Nowy skład z gitarzystą Martym Friedmanem i perkusistą Nickiem Menzą powszechnie uznawany jest za ten najlepszy, tak samo jak Rust In Peace za najwybitniejszy album naszych bohaterów. Wszyscy grają tu jak natchnieni. Dave Ellefson tworzy znakomity podkład pod melorecytację w Dawn Patrol (wyjątek, bo przeważnie Mustaine śpiewa wysokim głosem). Z kolei Menza niczym karabinem strzela do nas w Rust In Peace… Polaris, z jednym z najbardziej odlotowych tekstów, pisanym w części z punktu widzenia… pocisku nuklearnego Rust In Peace to album do dziś zdumiewający liczbą pomysłów i jakością wykonania.

23 lipca 2023 roku Megadeth wraz z Kreator przyjedzie do katowickiego Spodka promować swój najnowszy album „The Sick, The Dying… And The Dead!„.

Historię Megadeth znajdziecie w lipcowym numerze „Teraz Rocka”, który właśnie trafił do sprzedaży. Na 16 stronach przedstawiliśmy biografię zespołu Mustaine’a i omówiliśmy całą jego dyskografię.

LIPCOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł Top 5 płyt Megadeth [RANKING] pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Dave Mustaine został zapytany w wywiadzie dla „Loudwire” o ulubiony album Megadeth. Wybór był dla niego trudny, bo jeden z tych albumów jeszcze się nie ukazał.

Mustaine powiedział:

Cieszę się, że zapytałeś o album Megadeth, bo moim ulubionym albumem nie jest płyta Megadeth. Wybrałbym najchętniej „Dystopię” i „The Sick, The Dying and the Dead”, bo są równie emocjonalne jeśli chodzi o piosenki. Ale jeśli miałbym nie wliczać tej ostatniej płyty to moimi ulubionymi płytami Megadeth są prawdopodobnie „Rust In Peace” i „Dystopia”.

Jak niedawno wyjawił Dave Mustaine nowy album Megadeth, „The Sick, The Dying and the Dead” ma ukazać się 8 lipca. Data ta jednak nie została jeszcze oficjalnie potwierdzona.

Artykuł Dave Mustaine wskazuje ulubione albumy Megadeth pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Megadeth kończy prace nad nowym albumem studyjnym. Jak zdradził nam basista David Ellefson, możemy spodziewać się jednego z najbardziej progresywnych albumów zespołu.

W wywiadzie dla „Teraz Rocka” David mówi:

W trakcie nagrań, stwierdziliśmy z Dave’em [Mustaine’em], że na nowej płycie są rzeczy, które są znacznie trudniejsze od materiału z „Rust In Peace”. W 1990 „Rust In Peace” był naszym najbardziej progresywnym materiałem, na jaki nas było stać. Teraz jesteśmy bardziej doświadczeni, a Dirk i Kiko, którzy są nieco młodsi, przesuwają granicę agresji i progresywności. Powiedzmy, że są tam riffy i rytmy, które wywalą cię z kapci (śmiech). To bardzo ciężka płyta. W tym roku mija 30 lat od wydania „Rust In Peace” i jest w tym pewna ironia, że pracujemy teraz nad płytą, która będzie konkurowała z płytą uważaną za najbardziej progresywną thrashmetalową w naszym katalogu.

Niestety, raczej w tym roku nie usłyszymy nowego albumu Megadeth. Zapytany o datę premiery, Ellefson odparł:

Myślę, że płyta Megadeth wyjdzie, kiedy będzie można grać trasy. Nie mogę tego stwierdzić na pewno, w dobie pandemii nie ma zasad i wszystko może się zmienić.

Cały wywiad z Davidem Ellefsonem, który w listopadzie wyda solowy album „No Cover” przeczytacie niedługo na łamach „Teraz Rocka”.

Artykuł David Ellefson o nowym albumie Megadeth: Riffy i rytmy wywalą cię z kapci pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Z ostrą reakcją spotkała się książka „Rust In Peace: The Inside Story Of The Megadeth Masterpiece”, w której Dave Mustaine opowiada o kulisach powstawania albumu „Rust In Peace”.

Robert Bolger, menadżer nieżyjącego już perkusisty Nicka Menzy, twierdzi, że w książce relacje zespołu z perkusistą zostały przekłamane.

Bolger opublikował post, w którym pisze:

Niektóre treści zawarte w tej książce i prasie o Nicku to sfabrykowane bzdury, które mają na celu wyłącznie sprzedaż większej liczby egzemplarzy. Rodzina Menzy nie została poinformowana o tym, że powstaje jakaś książka, nikt nie zapytał jej o komentarz, ani nie przesłał egzemplarza. Ciekawe dlaczego? Dave i Junior nie byli dobrymi przyjaciółmi z Nickiem, niezależnie co sami twierdzą teraz, gdy Nicka już nie ma i nie może im odpowiedzieć. Dave nie był miły dla Nicka niedługo przed jego śmiercią. Ten akt zdrady to potężny cios dla Nicka, jego rodziny, przyjaciół i fanów. Mam dowody pod postacią e-maili i SMS-ów, które nie zostały opublikowane w książce Nicka z szacunku dla spuścizny zespołu. Prawda zostanie wyjawiona w dwóch odsłonach filmu dokumentalnego o Nicku, nad którym trwają prace.

Nick Menza grał w Megadeth w latach 1989-1998, a potem jeszcze krótko w 2004. Perkusista zmarł w 2016 roku.

Artykuł Dave Mustaine (Megadeth) fabrykuje bzdury? Zarzuca mu to menadżer byłego perkusisty pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.