Zespół Behemoth właśnie wydał swój najnowszy album zatytułowany „The Shit ov God”, który dotarł na szczyt listy przebojów w Polsce. Przeczytaj recenzję płyty „The Shit ov God” Behemotha. Grupa jest aktywna na metalowej scenie już od ponad 30 lat i nadal się rozwija – niedawno zagrała swój największy headlinerski koncert, we wrocławskiej Hali Stulecia.

Czy Adam Nergal Darski rozważa przejście na emeryturę? W wywiadzie dla „Teraz Rocka” przyznał, że bywają momenty, gdy o tym myślał:

Czasami myślę o tym. Miewam momenty, kiedy widzę koniec ale później zadziewa się coś, co daje asumpt do dalszej pracy i działania. Nie muszę już grać, żeby przeżyć. Pracowałem na to całe życie. Kiedyś myślałem sobie, że jeśli mądrze zbuduję się finansowo w życiu to przyjdzie moment, gdy będę mógł się przenieść do swojego domu na Sycylii i czerpać z dywidend. Kiedy już przyszedł ten moment, to się popukałem w głowę.

Dodał, że nie może długo wytrzymać bez grania tras i choć ma inne przedsięwzięcia, jak salon Barberian oraz markę NeroNoir, Behemoth nadal jest dla niego najważniejszy:

Nie lubię gdybać, ale gdybym kupił kiedyś kilka Bitcoinów, kiedy kosztowały tyle co pizza to nie wiem, czy byśmy teraz siedzieli i gadali o nowej płycie. Nie wiem, co by mi się w głowie poprzestawiało, gdybym do tego co mam nie doszedł, ciężką, wieloletnią, sukcesywną pracą. I wolę tego nie wiedzieć. Cały czas ciężko pracuję i nie planuję wcześniejszej emerytury. 

W majowym numerze „Teraz Rocka” znajdziecie obszerny, ekskluzywny wywiad z Nergalem na temat najnowszej płyty Behemotha.

MAJOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł Czy Behemoth planuje emeryturę? Nergal: Miewam momenty, kiedy widzę koniec pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Zespół Behemoth właśnie wydał swój najnowszy album zatytułowany „The Shit ov God”. Przeczytaj recenzję płyty „The Shit ov God” Behemotha. Wśród ośmiu utworów znalazł się “To Drown The Svn In Wine”, który ma bardzo osobisty wydźwięk.

Tekst zaczyna się cytatem z wiersza „O Kapitanie! Mój Kapitanie!” Walta Whitmana. Do czego tu nawiązuje Nergal? W wywiadzie dla „Teraz Rocka” Adam Darski mówi:

Ukradłem ten wers Whitmanowi, a potem przerobiłem, dodając swoje: O Captain! My Captain! Your fearful trip is done, raise anchor and sail ahead. Było dla mnie oczywiste, że to o śmierci. Pod koniec słyszysz jeszcze dramatyczne partie wokalne greckiej śpiewaczki operowe Andronikij, „Kairos, przygarnij swego syna”, w jej ojczystym języku. Wtedy zrozumiałem, że to o moim ojcu, który zmarł dwa lata temu. Zadedykowałem tę piosenkę Zenonowi. Ten tekst jest o nim. O śmierci. Bardzo osobisty. Od wielu lat mam problem ze śpiewaniem cudzych tekstów. Na niektórych płytach, jak na Satanice, większość z nich napisał Krzysztof Azarewicz, ale wówczas to był inny stan umysłu, inny moment w życiu. Teraz odnoszę wrażenie, że mam bardzo dużo do powiedzenia i mam lepszy warsztat, dzięki czemu łatwiej jest mi się wyrazić. 

W majowym numerze „Teraz Rocka” znajdziecie obszerny, ekskluzywny wywiad z Nergalem na temat najnowszej płyty Behemotha.

MAJOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł Nergal o osobistej inspiracji nowego utworu Behemotha: Ten tekst jest o śmierci pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

9 maja ukazał się najnowszy album zespołu Behemoth zatytułowany „The Shit ov God”. Przeczytaj, dlaczego Nergal zdecydował się na taki tytuł.

Behemoth jest jednym z najprężniej działających zespołów na scenie ekstremalnego grania, która bardzo zmieniła się na przestrzeni lat. Czego jej dziś brakuje?

W wywiadzie dla „Teraz Rocka” Adam Nergal Darski przyznał, że nowa, ekstremalna muzyka nie trafia w jego gust:

Mam ten problem, że często gdy słucham nowej, ekstremalnej muzyki, nie jestem w stanie nic zapamiętać: kanonada dźwięków i mało co zostaje w głowie oprócz sonicznej magmy. Nawet Blasphemy, niegdyś najbardziej ekstremalny blackmetalowy band, w każdym utworze zawsze miał zwrotkę i refren, zwrotkę, refren. Starożytna rockowa formuła. Dlaczego nowym bandom tego brakuje? Super, potraficie grać, fantastycznie nauczyliście się grać z youtubowych tutoriali ale… zróbcie do chuja cierpkiego PIOSENKĘ! The Shit Ov God to osiem hymnów. Bardzo zgrabnych, przebojowych i bardzo brutalnych.

Nowa płyta Behemotha jest zwarta i zwięzła: 8 utworów, 38 minut muzyki. W wywiadzie dla „Teraz Rocka” Nergal przyznał, że taki był jego cel.

Przeczytaj recenzję płyty „The Shit ov God” Behemotha

W majowym numerze „Teraz Rocka” znajdziecie obszerny, ekskluzywny wywiad z Nergalem na temat najnowszej płyty Behemotha.

MAJOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł Nergal mówi, czego mu brakuje w nowej ekstremalnej muzyce. Ma radę dla zespołów pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Behemoth przez ponad 30 lat swojej kariery przetarł wiele szlaków i otworzył wiele drzwi. Ale czy jest coś, czego nigdy nie zrobi? To krok, na który decyduje się wiele gwiazd rocka i metalu.

W 2024 roku Behemoth zagrał jako pierwszy ekstremalny zespół w paryskiej Filharmonii. Zagrał jednak swój standardowy set. A czy Nergal nie myślał, żeby kiedyś Behemoth wystąpił z orkiestrą? W końcu wiele rockowych metalowych zespołów się na taki krok decyduje.

W wywiadzie dla „Teraz Rocka” na tak postawione pytanie, Adam Darski odpowiada:

Odpowiem szyderczo: potem zagramy jeszcze koncert akustyczny, potem się rozpadniemy, po dwóch latach reaktywujemy i nagramy płytę z piosenkami świątecznymi (śmiech). To trajektoria wielu artystów rockowych. Na samą myśl o tym mnie przebiega dreszcz. Nie zrobię tego nawet z czystej przekory. Czy byłoby to artystycznie ekscytujące? Być może. Może nie cała orkiestra, ale kwartet albo wybrane instrumentarium. Głównie używamy instrumentów dętych, rogów. Raczej militarnie, wojenna ścieżka dźwiękowa ale zdecydowanie nie Ridley Scott.

Zespół Behemoth właśnie wydał swój najnowszy album zatytułowany „The Shit ov God”. Przeczytaj recenzję płyty „The Shit ov God” Behemotha. Dlaczego Nergal zdecydował się na tak obrazoburczy i brutalny tytuł? Wyjaśnia to tutaj.

W majowym numerze „Teraz Rocka” znajdziecie obszerny, ekskluzywny wywiad z Nergalem na temat najnowszej płyty Behemotha.

MAJOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł Nergal mówi, czego Behemoth nigdy nie zrobi: Na samą myśl przebiega mnie dreszcz pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

9 maja ukazał się najnowszy album zespołu Behemoth zatytułowany „The Shit ov God”. Przeczytaj, dlaczego Nergal zdecydował się na taki tytuł.

Nowa płyta Behemotha jest zwarta i zwięzła: 8 utworów, 38 minut muzyki. W wywiadzie dla „Teraz Rocka” Nergal przyznał, że taki był jego cel. Przy okazji przywołał ostatnie albumu Metalliki i Iron Maiden:

Zaczęło mnie uwierać, że nasze płyty mają po dwa placki. Świat na pewno nie potrzebuje tyle plastiku. Od kilku lat segreguję śmieci, myślę o tym ile emituję – nomen omen – shitu. Stwierdziłem, że tym razem polecimy oldskulowo: klasyczny format, jeden winyl, po cztery piosenki na każdej stronie, żadnego osobnego intra. Najprościej jak się da. Płyta koniecznie poniżej 40 minut. Osiągnąłem swój cel. Czuję satysfakcję. Dziś przeciętny zjadacz metalu nie jest w stanie przesłuchać całego wideo, tylko je skipuje. Jesteśmy przyzwyczajeni do rolek. Płyta trwa 38 minut. To i tak gigant jak na możliwości percepcyjne potencjalnego słuchacza. Wyobraź sobie nagrać dziś z taką muzyką płytę 50-60-minutową. To byłby strzał w kolano. Mimo że jestem wielkim fanem, wciąż jestem obrażony na Metallicę i Iron Maiden, że ich ostatnie płyty trwają po 77 i 90 minut. Komu to jest potrzebne?! Dlaczego nikt im nie powiedział: Ten numer wypierdolcie, z tego wytnijcie siedem minut i będzie kompaktowo i zajebiście. U nas taką osobą jestem ja. Gdy powstanie więcej muzyki, ja decyduję, która piosenka wyląduje na płycie a która nie. Każda płyta Behemotha jest opowieścią, historią do wysłuchania której cię zapraszam. Kolejność utworów nie jest przypadkowa. Dziś mało kto to docenia, słuchamy płyt na platformach, rzadko kto ich słucha od początku do końca. Wszyscy jesteśmy ofiarami atakujących nas ze wszystkich stron dystraktorów. Ale to nie znaczy, że mam się naginać i produkować jak hiphopowcy co tydzień nowe single na Spotify. Jestem boomerem i jak wrócę do domu włączę sobie Master Of Puppets, Reign In Blood czy Deathcruch. Każda z tych płyt to jeden winyl i nie trzeba im nic mniej, ani nic więcej. Tak samo tyczy The Shit Ov God: samo mięso, czyste białko, zero tłuszczu.

Przeczytaj recenzję płyty „The Shit ov God” Behemotha

W majowym numerze „Teraz Rocka” znajdziecie obszerny, ekskluzywny wywiad z Nergalem na temat najnowszej płyty Behemotha.

MAJOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł Nergal: Choć jestem wielkim fanem, wciąż jestem obrażony na Metallicę i Iron Maiden. Za co? pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

9 maja ukazuje się najnowszy album zespołu Behemoth zatytułowany „The Shit ov God”. Po płytach z tytułami metaforycznymi, wręcz poetyckimi, jak „I Loved You at Your Darkest” i „Opvs Contra Natvram”, Nergal postanowił nadać nowej płycie najbrutalniejszy i najbardziej obrazoburczy tytuł w dorobku Behemotha. Dlaczego zdecydował się na taki krok?

W ekskluzywnym wywiadzie dla „Teraz Rocka” Adam Nergal Darski mówi:

Zacznę od tego, że ten tytuł ukradłem. Podpatrzyłem go u Diamandy Galás, którą miałem okazję dwukrotnie spotkać osobiście. Chciałem ją namówić na współpracę z Behemothem. Kiedyś wydała swoje poematy pod wspólnym tytułem Shit Of God. Gdy wyświetliło mi się to hasło przed oczami doznałem olśnienia. Ostatnim prostym, zapamiętywalnym tytułem zdobiącym nasz album był The Satanist. Gdy go wówczas zapowiedzieliśmy, dużo było szyderczych reakcji w stylu „ale jesteś kreatywny Nergal, wow”. Ale skoro przez tyle lat istnienia gatunku nikt wcześniej nie nazwał tak płyty, to chyba jednak jest kreatywny? Z perspektywy czasu okazało się, że fani często nie potrafią nawet spamiętać tytułów naszych płyt. Wydawało mi się, że średnio wykształcony człowiek wie, co to znaczy „opus”, co znaczy „contra” i co może znaczyć „naturam”. Nota bene, tę łacińską sentencję również ukradłem, Jungowi z kolei. Wielu nie było też w stanie zapamiętać biblijnej sentencji I Loved You At Your Darkest, która moim zdaniem jest piękna i głęboka. Pomyślałem sobie, że teraz zaserwuję wam coś, co gwarantuję, że jak za 20-50 lat tego zespołu już nie będzie, to ludzie będą pamiętać, że ktoś nazwał tak swój album: The Shit Ov God. Na pierwszy rzut oka jest bezpośredni, prymitywny, wulgarny, ale jeśli się nad nim pochylisz głębiej to ma w sobie mnóstwo metaforyki. Jako, że dziś filozoficznie najbliżej jest mi do egzystencjalizmu, to interpretowałbym go przez pryzmat takich nazwisk jak Sartre, Camus, Nietzsche. W jednym tytule zawarte są dwa absolutnie skrajne słowa: „god” – bóg, absolut,  istota transcendentalna, doskonała – i „shit” – gówno, ekskrementy, potwarz, coś najgorszego, ostatni element łańcucha pokarmowego. Dlaczego? Jeśli istnieje jakiś absolutny byt, to dlaczego mu odmawiać defekacji? A jeżeli bóg defekuje, a człowiek jest stworzony na jego podobieństwo, ale jest pozbawiony boskich przymiotów, to czy przypadkiem rodzaj ludzki nie jest właśnie tym ekskrementem bożym? W tytułowej piosence śpiewam „eat my flesh, drink my blood”, co jest cytatem z każdej mszy, a skoro powszechnie mówi się „jesteś tym, czym jesz”… Czasem chodzę po różnych sakralnych obiektach, by zagrać tam koncert, albo by je po prostu pozwiedzać: kaplice, kościoły, katedry. Wszędzie wyświetla się akronim IHS z krzyżem, który oznacza Jesus Hominum Salvator, czyli Jezus Zbawcą Ludzkości. Inwersja zawsze była dla mnie jednym z kluczowych semantycznych narzędzi. Jak odwrócisz IHS do góry nogami to zobaczysz słowo „shit” a tego  już nie da odzobaczyć. W tym jest jakaś alchemia, magia która zauważyłem i z której skorzystałem. 

Przeczytaj przedpremierową recenzję płyty „The Shit ov God” Behemotha

W majowym numerze „Teraz Rocka” znajdziecie obszerny, ekskluzywny wywiad z Nergalem na temat najnowszej płyty Behemotha.

MAJOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł Nergal (Behemoth) tłumaczy, co kryje się za tytułem „The Shit ov God” pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Był czas, gdy wywiady z Nergalem można było znaleźć niemal wszędzie – od mediów rodzimych po zagraniczne i od metalowych zinów po media mainstreamowe. Ostatnio jednak Adam Darski znacząco ogranicza udzielanie wywiadów. Dlaczego?

Jednym z nielicznych wywiadów, jakie Nergal udzielił przy okazji promocji płyty „The Shit ov God” Behemotha jest wywiad dla „Teraz Rocka”, w którym wyjaśnia:

Jeżeli czegoś jest bardzo dużo, wartość tego spada. Zacząłem kwestionować wartość słowa. Zalewają nas podcasty, wywiady, wypowiedzi. Wszędzie pełno gadających głów. Czy mam być kolejną z nich, która będzie zachwalać, jaką to wspaniałą płytę nagrałem? Już to zrobiłem. Po co mam o tym rozmawiać? Kup płytę, idź na koncert! Sam się przekonaj! Najchętniej bym już w ogóle się nie odzywał, bo czuję, że w życiu powiedziałem wszystko, co chciałem powiedzieć.

Przeczytaj przedpremierową recenzję płyty „The Shit ov God” Behemotha

W majowym numerze „Teraz Rocka” znajdziecie obszerny, ekskluzywny wywiad z Nergalem na temat najnowszej płyty Behemotha.

MAJOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł Nergal (Behemoth) mówi, dlaczego unika udzielania wywiadów pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

9 maja ukaże się najnowszy album zespołu Behemoth zatytułowany „The Shit ov God”. Czego możemy spodziewać się po tej płycie?

W zasadzie od czasu Evangelion z 2009 roku Behemoth zawsze nagrywał płyty pełne rozmachu, brutalne, ale też często zaskakujące eksperymentami albo poszerzaniem formuły ekstremalnego grania.

The Shit Ov God jest bliższy temu, co działo się u Behemotha w pierwszej dekadzie XXI wieku, przynajmniej jeśli chodzi o powrót do surowej energii i bezpośredniość, bo brzmieniowo słychać, jaki postęp zespół (ale też ogólnie jakość dostępna w studiach nagraniowych) poczynił od takiego Thelema.6. Jest gęsto, grooviasto, ale bardzo czytelnie, z głębią. Nawet w tych bezpośrednich utworach, jak The Shadow Elite czy tytułowy nie brakuje melodii, ani brzmieniowej głębi, choćby za sprawą partii chóru w tym drugim, co nieco przywodzi na myśl Cradle Of Filth. Bardziej techniczny Sowing Salt stawia natomiast na dynamikę, spowalniając i przyspieszając, gdy Nergal przechodzi od growlu w krzyk.

Ale im dalej, tym więcej Behemoth odsłania kart pokazujących, że nie zapomniał o kombinowaniu z formą i doprawianiu agresywnych utworów wyrafinowanymi przyprawami. To Drown The Svn In Wine, nawiązując w tekście do poezji Walta Whitmana, galopującymi tempami przelatuje przez zwrotki, by zwolnić, uwydatniając melodyjne partie basu przed dramatyczną końcówką. O, Venvs Come! jest rozbudowany o partie chóralne i bardziej progresywną strukturę, a zamykający płytę Avgvr (The Dread Vvltvre) uderza w bojowy ton, na finał jeszcze serwując kilka dźwięków akustycznej gitary.

The Shit Ov God na pewno nie jest najbardziej zaskakującym ani progresywnym albumem Behemotha, ale w swej zwartej strukturze (osiem utworów i nieco ponad pół godziny muzyki) być może stanowi najsilniejszy cios, jaki Nergal wyprowadził ze swoim zespołem w ostatniej dekadzie.

W majowym numerze „Teraz Rocka” znajdziecie obszerny, ekskluzywny wywiad z Nergalem na temat najnowszej płyty Behemotha.

MAJOWY TERAZ ROCK – KUP ONLINE

Artykuł „The Shit ov God” to najsilniejszy cios, jaki wyprowadził Behemoth [RECENZJA] pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

9 maja ukaże się najnowszy album zespołu Behemoth zatytułowany „The Shit Ov God”. Fani poznali już trzy single z tej płyty i zaczęli wyrabiać sobie opinię na temat całości. Czy słuszną?

W wywiadzie dla „Teraz Rocka” Adam Nergal Darski mówi, że nie jest przekonany, gdy fani porównują nową muzykę do twórczości Behemotha sprzed 20-25 lat:

Tak mówią, ale mi się to nie podoba. Po singlu The Shadow Elite ludzie pisali „o fajnie, jak stary Behemoth”. Rzygać mi się chce od takich opinii, ale nie będę się na nie obrażał. Niech każdy myśli, co chce. Ostatnią moją myślą byłoby nagrać płytę, jak kiedyś, bo połowa z osób, które słuchały wtedy Behemotha albo nie żyje albo zespół ich już nie interesuje. Z resztą ja tak nie potrafię… nie umiem sfabrykować muzyki na życzenie. Poza tym mnie najbardziej interesują młodzi ludzie, najbardziej otwarci, oni są najważniejsi. Jeszcze z 15 lat temu, na różnych forach internetowych, jak chcieli nam dojebać, to pisali, że „Behemoth to black metal dla kindermetalowców”. Chwilę mi zajęło, żeby zrozumieć, że to tak naprawdę wielki komplement. Gdy Morbid Angel gra trasę to średnia wieku pod sceną wynosi 50 lat i trzy włosy na głowie. Super, sentyment, ekstra. Tylko że ci ludzie zaraz umrą a legenda razem z nimi. Kiedy Behemoth gra koncerty, w pierwszym rzędzie widzę 15-17-latków, a w kolejnych rzędach ich rodziców. A ostatnio w Stanach Zjednoczonych przyszły trzy pokolenia: babcia, syn i wnuczka. Ona miała 12 lat, on koło 40, a babcia koło 60. Wszyscy w naszych uniformach. Łączymy pokolenia i dla mnie to jest osiągnięcie!

Behemoth właśnie wystąpił we wrocławskiej Hali Stulecia. Ten koncert był jedynym polskim przystankiem na europejskiej trasie Behemotha. O tym, dlaczego legenda metalu występuje ostatnio w Polsce tak rzadko, wypowiedział się na łamach „Teraz Rocka” jej lider, Nergal.

Obszerny wywiad z Nergalem znajdziecie na łamach majowego „Teraz Rocka”, który do sprzedaży trafi już 30 kwietnia.

Artykuł Nergal mówi, co mu się nie podoba w reakcjach na nową muzykę Behemotha pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Zespoły Behemoth, Satyricon i Rotting Christ w ramach wspólnej trasy koncertowej wystąpią 25 kwietnia we wrocławskiej Hali Stulecia. Ma to być największy headlinerski koncert Behemotha w Polsce i jest prawie wyprzedany.

Będzie to też jedyny koncert Behemotha w Polsce w tym roku. Od paru lat zespół Nergala zamiast grać trasy klubowe woli dać jeden koncert halowy lub na festiwalu. Skąd taka decyzja?

Adam Nergal Darski w wywiadzie dla „Teraz Rocka” mówi:

Teraz zaserwujemy naszą największą produkcję. Gdy dostajemy większą stawkę za koncert to zawsze najpierw myślę, jak możemy zainwestować te pieniądze w show, a dopiero potem, ile nam zostanie na rachunki. To będzie nasza rzeczywistość przez kolejne lata, moje życie będzie mierzone tym, co się dzieje na trasie i na scenie. Jest to efekt trasy, którą zagraliśmy kilka lat temu. To były tak zwane „cut down arenas” po Polsce, frekwencje jednak były dla mnie rozczarowaniem. Nie ma sensu grać w Spodku i go obcinać o 70%, żeby weszło półtora tysiąca osób. Podjąłem wtedy decyzję, że już nigdy więcej czegoś takiego nie zrobię. Po dłuższej przerwie zagraliśmy na festiwalu Mystic i do dziś spotykam ludzi, którzy chwalą ten koncert. Po co się rozdrabniać? Za chwilę wyprzedamy koncert we Wrocławiu, to nasz największy headlinerowy gig. Sześć tysięcy ludzi to sytuacja w tym gatunku raczej bez precedensu. Hala Stulecia, legendarne miejsce. Iron Maiden podczas trasy Dance Of Death również zagrali tam wyprzedany koncert. Lepiej zrobić jedno spektakularne wydarzenie, które się odbije szerokim echem niż grać 20 koncertów tylko po to, żeby więcej zarobić. Nie kalkuluję w ten sposób. Zależy mi, żeby robić rzeczy, które będą miały potężną siłę rażenia. Jeśli chcesz, żeby coś po tobie zostało, musisz w to zainwestować. Serce, energie i oczywiście monetę.

Jednocześnie przyznał, że ma pomysł bardzo wyjątkowej trasy klubowej:

Wisi w powietrzu pomysł zagrania trasy po Polsce w małych klubach w stylu Voodoo albo Hydrozagadka, gdzie wciśniesz nie więcej niż 300 osób. Bez żadnej produkcji, może poza dymiarką i kilkoma światłami. Ideałem byłby zakaz używania telefonów komórkowych. Coś surowego, pierwotnego, jak 20-30 lat temu. Jest też pomysł, który zrodził się przy okazji klipu The Shadow Elite. Gramy tam w klatce. Chcielibyśmy zagrać trasę, gdzie Behemoth wchodzi do klatki, a ludzie biegają wkoło a nawet po nas, jeśli ktoś chciałby się wspiąć na rusztowanie. Nie wiem, czy te pomysły zrealizujemy… na razie czekają na swój ewentualny czas.

Zespół Behemoth przygotowuje premierę albumu, który pod tytułem „The Shit Ov God” ukaże się 9 maja.

Cały wywiad z Nergalem znajdziecie w majowym numerze „Teraz Rocka”, który do sklepów trafi już pod koniec kwietnia.

Artykuł Dlaczego Behemoth gra tylko jeden koncert rocznie w Polsce? Czy ruszy w trasę? pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.