Wydany w 1979 roku album „The Wall” Pink Floyd momentalnie przeszedł do klasyki rocka. Jednym z najważniejszych utworów w tym zestawie jest skomponowany przez Davida Gilmoura utwór „Comfortably Numb”, który znakomicie dopełnia płytę, którą w większości skomponował Roger Waters.

W wywiadzie dla „Classic Rocka” ówczesna żona Davida Gilmoura, Ginger Gilmour, wspomina, że Roger chciał usunąć ten utwór z płyty:

Byliśmy w Los Angeles, gdzie kończyli pracę nad albumem. Spotkaliśmy się w japońskiej restauracji, gdzie rozmawiali o tantiemach. To był ciężki dzień, bo Roger nie chciał „Comfortably Numb” na płycie. David rzadko okazuje gniew, ale tamtego dnia, tak mocno uderzył w stolik w japońskiej restauracji, że gdyby znał karate to by go rozbił. Krzyknął: „To musi się, kurwa, znaleźć na albumie”.

David Gilmour postawił na swoim i „Comfortably Numb” znalazł się na „The Wall”, ale relacje pomiędzy nim a Rogerem Watersem już nigdy nie uległy poprawie. Kilka lat później Roger Waters rozstał się z Pink Floyd.

Artykuł Roger Waters chciał usunąć kluczowy utwór z „The Wall” Pink Floyd. Gilmour się wściekł pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Producent Bob Ezrin w wywiadzie dla „CBC News” przyznał, że początkowo sceptycznie odnosił się do konceptu albumu „The Wall” Pink Floyd z 1979 roku.

Ezrin mówi:

To zabawne, bo wtedy mówiłem: „Roger, nikt nie chce słuchać o 36-letniej gwieździe rocka”. Ależ byłem w błędzie! Tak czy inaczej stworzyliśmy uniwersalną postać. Oto Pink, który ma w sobie coś z historii Rogera, ale też cechy większości gwiazd rocka. Ludzie idąc w tę branżę, szukają uznania. Można powiedzieć, że szukają miłości w niewłaściwych miejscach. Szukają walidacji, bo może nie dostawali jej jako dzieci. Większość nastolatków przechodzi przez ten etap naturalnie, ale zwykle z tego wyrasta. A ci, którym się to nie udaje, kończą w przemyśle muzycznym. Myślę, że to dość uniwersalna historia.

„The Wall” odniósł wielki sukces na całym świecie. Grupa promowała płytę serią wielkich spektakli, a w 1982 roku wyszedł film w reżyserii Alana Parkera i z Bobem Geldofem w roli głównej.

Artykuł Producent Bob Ezrin mówi, dlaczego był sceptycznie nastawiony do „The Wall” pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

W 1982 roku do kin trafił film „The Wall” Alana Parkera z Bobem Geldofem w roli głównej. Cały film był zbudowany wokół starszego o trzy lata albumu Pink Floyd.

Film do dziś uważany jest za jedno z dzieł kinematografii. A jak zareagował na niego nastoletni wówczas John 5?

W wywiadzie dla „AXS TV” gitarzysta znany między innymi z zespołów Marilyna Mansona, Roba Zombiego, a dziś Mötley Crüe wspomina:

Poszedłem na ten film do klubu „The Punch and Judy”, w którym odbywały się też koncerty. Grali tam Ramones i Black Flag, ale było to też kino. Pamiętam, że widziałem tam ten film, a znałem wszystkie utwory z płyty. Gdy wróciłem do domu zarzygałem cały pokój. Pamiętam to wyraźnie, bo oglądając film czułem się źle. Pewnie złapałam grypę żołądkową albo coś w tym stylu. Pamiętam, że ten film mnie przeraził i przyprawił o mdłości.

John 5 współpracował dotychczas z takimi artystami jak KD Lang, Rod Stewart, David Lee Roth, Alice Cooper, Dolly Parton czy Ricky Martin. W październiku 2022 roku ogłoszono, że dołącza do Mötley Crüe jako gitarzysta po odejściu Micka Marsa na emeryturę.

W czerwcu 2024 roku John 5 opublikował nowy solowy utwór „A Hollywood Story”, który opowiada o jego muzycznej podróży.

Artykuł John 5 mówi, jaką ekstremalną reakcję wywołał u niego film „The Wall” Pink Floyd pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Miley Cyrus pracuje nad nowym albumem zatytułowanym „Something Beautiful”, który, jak twierdzi artystka, jest inspirowany przełomowym krążkiem Pink Floyd „The Wall” z 1979 roku, a także towarzyszącym mu filmem.

Cyrus opowiedziała o swoim najnowszym projekcie w wywiadzie dla „Harper’s Bazaar”, opisując go jako „wizualny album”, który ma trafić do jej fanów w 2025 roku.

Od strony muzycznej współpracuje z weteranem niezależnej produkcji Shawnem Everettem, podczas gdy wizualizacje są dziełem reżysera Panosa Cosmatosa, najbardziej znanego z horroru „Mandy” z 2018 roku.

Przede wszystkim jednak Cyrus chce uchwycić to samo uczucie, które odczuwała, gdy oglądała „Ścianę” jako nastolatka.

Naprawdę go uwielbiałam [film „Ściana”]. To było pierwsze dzieło, które trafiło wprost do mojego serca.

– powiedziała o filmie z 1982 roku. I dodała:

Moim pomysłem było zrobienie czegoś w stylu „Ściany”, ale z lepszą garderobą, bardziej efektownego i naszpikowanego nawiązaniami do popkultury.

Film „Ściana”, inspirowany kultowym albumem Pink Floyd, trafił do kin w 1982 roku. Jego reżyserią zajął się Alan Parker, scenariusz natomiast był dziełem Rogera Watersa.

Artykuł Miley Cyrus zdradziła, że jej nowy album jest inspirowany kultową płytą Pink Floyd pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

We wtorek, 14 listopada, na festiwalu EnergaCAMERIMAGE 2023 w Toruniu odbędzie się specjalny pokaz filmu „Pink Floyd: The Wall” Sir Alana Parkera na podstawie słynnego albumu Pink Floyd z 1979 roku. Jednym z gości jest sam Bob Geldof, odtwórca głównej roli w tym filmie.

Przed pokazem odbyło się spotkanie Boba Geldofa z dziennikarzami. Na pytanie, jak po latach ocenia sam film i swoją w nim rolę, Geldof odparł:

Nie lubię tego filmu. Uważam, że wypadłem bardzo źle. Widziałem ten film dwa razy i było mi wstyd. Było mi wstyd, jak bardzo gówniany byłem. Nie lubię na siebie patrzeć ani siebie słuchać.

Zapytany, co więc go skłoniło do przyjęcia tej roli, Geldof odparł, że pieniądze, ale dodał też, że jego gaża nie była duża.

Więcej o „The Wall” i innych dokonaniach Pink Floyd przeczytacie w Wydaniu Specjalnym poświęconym zespołowi.

PINK FLOYD WYDANIE SPECJALNE – KUP ONLINE

Artykuł Bob Geldof ostro o „The Wall” na Cameraimage: Nie lubię tego filmu. Wstyd mi pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Przed meczem klubów Salernitana i Inter Mediolan, który odbył się w Salerno, kibice stworzyli niezwykły banner będący hołdem dla zespołu Pink Floyd.

Najpierw cała trybuna została przysłonięta grafiką nawiązującą do „The Wall”, a z głośników popłynęły dźwięki „Another Brick In The Wall (Part 1)”. Następnie mur ustąpił miejsca pryzmatowi rozszczepiającemu promień światła znanemu z okładki „The Dark Side Of The Moon”. W pryzmat wpisane były słowa nawiązujące do utworów „Brain Damage” i „Shine On You Crazy Diamond”.

Taki banner miał nawiązywać do 50. rocznicy wydania albumu „The Dark Side Of The Moon” oraz do słynnego koncertu Pink Floyd w Pompejach, które leżą zaledwie 30 kilometrów od Salerno.

Poniżej możecie obejrzeć całą akcję fanów.

Wszystko o „The Dark Side Of The Moon” i wszystkich innych płytach Pink Floyd znajdziecie w Wydaniu Specjalnym poświęconym zespołowi.

PINK FLOYD WYDANIE SPECJALNE – KUP ONLINE

Artykuł Włoscy kibice z niezwykłym hołdem dla Pink Floyd [WIDEO] pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Roger Waters kilka dni temu wystąpił w Berlinie, wzbudzając liczne kontrowersje. Podczas wykonywania utworu „In The Flesh” Waters wyszedł na scenę w mundurze przypominającym mundur nazistowski oraz oddał salwę z atrapy karabinu maszynowego. Te elementy spektaklu wzbudziły duże kontrowersje, a niemiecka policja wszczęła śledztwo.

Roger Waters odniósł się do sprawy publikując w swoich mediach społecznościowych oświadczenie. Możemy w nim przeczytać, że Waters czuje się atakowany przez tych, którzy chcą go uciszyć, gdyż nie zgadzają się z jego poglądami politycznymi i zasadami moralnymi:

Elementy mojego spektaklu, które zostały zakwestionowane dość jasno przeciwstawiają się faszyzmowi, niesprawiedliwości i bigoterii we wszelkich odsłonach. Próby przedstawienia ich jako czegoś innego są nieszczere i motywowane politycznie. Przedstawiałem niezrównoważonego, faszystowskiego demagoga na moich koncertach od czasu „The Wall” Pink Floyd w 1980 roku.

Całe życie sprzeciwiałem się autorytaryzmowi i opresji, gdzie tylko je dostrzegałem. (…) Niezależnie od konsekwencji ataków na mnie, będę potępiał niesprawiedliwość i tych, którzy jej dokonują.

Całe oświadczenie Watersa znajdziecie poniżej.

O kontekście i historii powstawania „The Wall” oraz innych dzieł Rogera Watersa oraz Pink Floyd przeczytasz w Wydaniu Specjalnym poświęconym zespołowi.

PINK FLOYD WYDANIE SPECJALNE – KUP ONLINE

Artykuł Roger Waters odpowiada na krytykę po berlińskim koncercie: Ataki motywowane politycznie pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Tegoroczna trasa koncertowa Rogera Watersa wzbudza liczne kontrowersje. Jeszcze przed jej rozpoczęciem z powodu wypowiedzi artysty na temat Ukrainy i Izraela odwołano koncerty w Polsce oraz próbowano nie dopuścić do jego koncertu we Frankfurcie.

Artysta kilka dni temu wystąpił w Berlinie i tam też wzbudził liczne kontrowersje. Podczas wykonywania utworu „In The Flesh” Waters wyszedł na scenę w mundurze przypominającym mundur nazistowski oraz oddał salwę z atrapy karabinu maszynowego. Choć nawiązania do nazistowskich mundurów pojawiały się już na płycie i w filmie „The Wall”, które częściowo zainspirowane były śmiercią ojca Watersa na froncie drugiej wojny światowej i traktowały o rodzeniu się systemów totalitarnych, akurat ten element spektaklu w Berlinie wzbudził duże kontrowersje, gdyż nawiązywanie do nazistowskich symboli jest w Niemczech nielegalne.

Jak informuje szef berlińskiej policji, Martin Halweg, Departament Bezpieczeństwa Państwa oraz Federalny Urząd Kryminalny wszczęły śledztwo w tej sprawie:

Kontekst w jakim noszony był ten strój może być traktowany jako aprobata, gloryfikacja lub usprawiedliwianie brutalnych i arbitralnych rządów nazistowskiego reżimu w sposób, który narusza godność ofiar i przez to narusza porządek publiczny. Po zakończeniu śledztwa sprawa zostanie przekazana do berlińskiej prokuratury w celu oceny prawnej.

O kontekście i historii powstawania „The Wall” oraz innych dzieł Rogera Watersa oraz Pink Floyd przeczytasz w Wydaniu Specjalnym poświęconym zespołowi.

PINK FLOYD WYDANIE SPECJALNE – KUP ONLINE

Artykuł Roger Waters zszokował w trakcie koncertu w Berlinie. Policja wszczęła śledztwo [WIDEO] pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Słynny album „The Wall” Pink Floyd wieńczy urwane w połowie zdanie „Isn’t this where we came in?”. Fragment tego zdania Roger Waters przeniósł z początku płyty, tworząc w ten sposób klamrę. Skąd taki zabieg?

Zapytał go o to kiedyś Wiesław Weiss w wywiadzie dla „Tylko Rocka”, a Waters odparł:

Jeśli mam być szczery, to dopiero teraz, po latach, zaczyna do mnie docierać prawdziwy sens „The Wall”. Wtedy, w 1979 roku, przeniosłem pierwsze słowa albumu, początek zdania Isn’t this where we came in?” na koniec, a więc zrobiłem rodzaj klamry, jedynie dla żartu. Chociaż może chciałem w taki właśnie sposób powiedzieć coś na temat sytuacji, w jakiej się wówczas znalazłem. Dodam od razu, że dziś jestem już w zupełnie innym punkcie życia.

Waters wspomniał też o planach realizacji spektaklu teatralnego na podstawie „The Wall”:

Chcę nasycić utwór dozą humoru, bo w moim odczuciu brakuje w nim odrobiny uśmiechu. Po drugie zamierzam zmienić zakończenie. Zależy mi na dodaniu finału, który mówiłby więcej niż w wersji dotychczasowej.

Cały wywiad z Rogerem Watersem znajdziecie w Wydaniu Specjalnym poświęconym Pink Floyd, które jest w sprzedaży.

PINK FLOYD WYDANIE SPECJALNE – KUP ONLINE

Artykuł Roger Waters wyjaśnia enigmatyczne zakończenie „The Wall” Pink Floyd pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Bob Geldof wcielił się w rolę głównego bohatera w filmie „The Wall” Alana Parkera na podstawie słynnej płyty Pink Floyd. Artysta znany z The Boomtown Rats nie był jednak fanem Pink Floyd.

W 1994 roku zapytał go o to Wiesław Weiss, a wywiad z Geldofem można znaleźć w Wydaniu Specjalnym poświęconym Pink Floyd. Bob mówi w nim:

Pamiętaj, że ja dorastałem przy zupełnie innej muzyce. W latach 60. słuchałem krótkich, trzyminutowych piosenek. Nie znosiłem całego tego hipisowskiego rocka – kompozycji ciągnących się w nieskończoność, będących moim zdaniem wynikiem megalomanii. Jako muzyk związany z nową falą wyrażałem swój sprzeciw na takie granie. Opowiadałem się za trzema minutami energii i zaangażowania. Nie przekonywały mnie płyty w całości poświęcone jednemu tematowi. Moim zdaniem można by zmieścić „The Wall” w trzyminutowej piosence – nie ma powodu, aby rozdymać tę historię do rozmiarów pieprzonego albumu. Gdy powiedziałem to Rogerowi Watersowi, szczerze się roześmiał. Ale oczywiście byłbym nieuczciwy, gdybym nie przyznał, że Pink Floyd ma w dorobku wiele wspaniałych utworów, jak „Money”, „Comfortably Numb” czy zwłaszcza „Another Brick In The Wall”. Nie ulega wątpliwości, że to świetny zespół – jego kompozycje trafiają przecież do tak wielu ludzi. Nie jest to jednak ten rodzaj muzyki, jakiego sam słucham najchętniej.

Wydanie Specjalne poświęcone Pink Floyd wciąż jest dostępne w kioskach i salonach prasowych oraz w sprzedaży internetowej.

PINK FLOYD WYDANIE SPECJALNE – KUP ONLINE

Artykuł Bob Geldof tłumaczy, dlaczego nie znosił Pink Floyd pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.