Brian Eno reaktywuje Opal Records, wytwórnię, którą założył w 1988 roku. Na początek do sprzedaży ponownie trafią dwa jego albumy: „Another Day On Earth” z 2005 roku oraz „Drawn From Life” z 2001 roku, nagrany wspólnie z J. Peterem Schwalmem.
Opal Records działało pierwotnie w latach 1988–1991. Eno wydawał za jego pośrednictwem zarówno własną muzykę, jak i albumy innych artystów. W katalogu wytwórni znaleźli się między innymi Roger Eno, Harold Budd, Laraaji, Djivan Gasparyan, Hugo Largo, Daniel Lanois, Jon Hassell i John Cale.
W 1991 roku Eno zawiesił działalność Opal Records, aby skoncentrować się na własnej twórczości. Katalog wytwórni trafił później do All Saints Records. Przez kolejne lata Opal nie podpisywało kontraktów z nowymi artystami, choć od czasu do czasu wydawało specjalne publikacje przygotowywane z okazji Record Store Day.
Teraz, po ponad trzech dekadach, Eno postanowił ponownie uruchomić wytwórnię. Pierwszymi wydawnictwami Opal po reaktywacji będą jego własne płyty „Another Day On Earth” oraz „Drawn From Life”. Oba albumy od blisko 20 lat były niedostępne poza Japonią.
„Another Day On Earth” ukazał się pierwotnie w 2005 roku nakładem Hannibal Records. Był to długo wyczekiwany powrót Eno do pisania piosenek po ponad dekadzie poświęconej przede wszystkim muzyce ambientowej i pracy producenckiej. „Drawn From Life” powstał natomiast we współpracy z J. Peterem Schwalmem i trafił do słuchaczy w 2001 roku dzięki wytwórni Virgin Records. Prawa do obu albumów po pewnym czasie wróciły do Opal, dzięki czemu mogą teraz ponownie trafić do słuchaczy.
Reedycje obu płyt ukażą się 16 października. Z okazji ich zapowiedzi Eno udostępnił również dwa wcześniej niepublikowane nagrania koncertowe. Pierwszym jest wykonanie „Caught Between” zarejestrowane 16 czerwca 2001 roku podczas Porto Festival w Coliseu do Porto. Drugim jest „Persis” nagrane 29 lipca 2001 roku na festiwalu Fuji Rock w ośrodku narciarskim Naeba.
Eno od początku traktował Opal jako miejsce dla artystów pozostających poza głównym nurtem. W 1988 roku tak opisywał ideę stojącą za wytwórnią:
Gdy ktoś pyta mnie, co łączy artystów Opal, trudno mi znaleźć prostą odpowiedź. Mógłbym powiedzieć, że każdy z nich jest wyjątkowy – nie tylko w zestawieniu z pozostałymi, ale również na tle różnych nurtów współczesnej muzyki głównego nurtu. To wytwórnia dla outsiderów. Taki opis mógłby jednak sugerować, że artystów, których w ten sposób określamy, skazujemy na wieczne pozostawanie w zapomnieniu. Tymczasem muzyka popularna zawsze czerpała swoją siłę i różnorodność zarówno z centrum – choćby od Beatlesów – jak i z obrzeży, czego przykładem jest Velvet Underground. Czasami role nagle się odwracają i to, co znajdowało się na obrzeżach, pojawia się bardzo blisko centrum.
Jednocześnie Eno zapowiedział, że jeden procent przychodów ze sprzedaży wydawnictw Opal zostanie przekazany na rzecz organizacji zajmujących się ochroną środowiska.
