„Wydanie Specjalne: 100 PŁYT WSZECH CZASÓW – PROG ROCK” to subiektywne, przygotowane przez redakcję „Teraz Rocka” zestawienie najważniejszych albumów w historii szeroko rozumianego rocka progresywnego.

Płyty ponadczasowe, płyty kultowe, płyty które odniosły gigantyczny sukces komercyjny, a także takie docenione tylko przez progrockową niszę. To wszystko wydane na świetnej jakości papierze i w doskonałej oprawie graficznej, na 148 stronach. 

„100 PŁYT WSZECH CZASÓW – PROG ROCK” – KUP TERAZ!

Poniżej zestawienie z miejscami 90-81.

Zobacz ranking miejsca 100-91

90: KARNIVOOL Sound Awake (2009)

Powstał świetny materiał, bardziej wyrafino­wany niż poprzednio, który zapewnił Karnivool pierwszy duży sukces. Mówiąc w skrócie: to nowoczesny rock progresywny z naleciałościami metalowymi. Kompozycje są bardziej rozbudowa­ne niż na debiucie, więcej się w nich dzieje (New Day, Umbra, Deadman, Change). Cechą charakte­rystyczną Karnivool jest zamiłowanie do skom­plikowanych podziałów rytmicznych, ale przy zachowaniu dużej melodyjności, przez co zespół bywał porównywany do Toola czy The Mars Volta. Nie przeszkadzają mi porównania do Toola, bo to nie­samowita grupa – mówił Drew Goddard, dodając natychmiast: Są między nami pewne podobieństwa, ale jest też wiele różnic. Nie chcemy funkcjonować w cieniu Toola ani jakiegokolwiek innego zespołu.

ROBERT FILIPOWSKI

89: NEKTAR A Tab In The Ocean (1972)

A Tab In The Ocean to już dojrzałe dzieło grupy, które do dziś zachwyca fanów prog rocka i także rocka psychodelicznego czy space rocka. Muzyka ma w sobie więcej luzu i ciepła niż na Journey To The Centre Of The Eye, urzeka też bogatszym, bardziej plastycznym brzmieniem. W tym czasie studio Die­tera Dierksa przeszło z nagrywania na ośmiu ścieżkach na nagrywanie na szesnastu – wyjaśniał Moore. Poza tym album brzmi lepiej, ponieważ dostępne stały się Dolby i DBX ...

MICHAŁ CHALOTA

88: TWELFTH NIGHT Fact And Fiction (1982)

Album, wydany w grudniu 1982 właściwie bez żadnej promocji (w okładce zaprojektowanej przez Geoffa, który był zdolnym grafikiem), nie odniósł wielkiego sukcesu, ale z biegiem lat stał się dziełem kultowym. W jego klimat świetnie wprowadza rozbudowa­na kompozycja We Are Sane w trzech częściach, ujawniająca pewien wpływ Genesis, a jednak oryginalna, brzmieniowo bliska chwilami nowej fali (partie syntezatora Korg PolySix w wykona­niu basisty Clive’a Mittena, który musiał na sesję przejąć obowiązki nieobecnego z powodów oso­bistych klawiszowca Ricka Battersby’ego, zwięzłe solówki gitarowe Andy’ego Revella), dramatyczna, jakby teatralna, z śpiewającym w aktorski sposób Mannem, z mnóstwem efektów ilustracyjnych, jak odgłosy zabawy dzieci, głosy z radia czy telewizo­ra, stukot maszyny do pisania.

WIESŁAW WEISS

87: BIG BIG TRAIN Folklore (2016)

Najwspanialszym dokonaniem grupy jest wydany 27 maja 2016 album Folklore. Ośmiooso­bowy skład, w którym był też już znany z Beardfish multiinstrumentalista i wokalista Rikard Sjöblom, oraz udział orkiestry zapewniły muzykę o bogatej, złożonej fakturze i efektownym brzmieniu. Czy to muzyka ludowa, jak podpowiada tytuł? Nie. Tylko z elementami folku, które były zawsze obecne w twórczości zespołu, wzmacniając charaktery­styczny, bardzo brytyjski nastrój. Priorytetem nie były też suity ani techniczne popisówki.

PAWEŁ BRZYKCY

86: OMEGA Omega 8: Csillagok útján (1978)

Wysoko oceniany w Polsce przed laty album Omega 8: Csillagok útján z 1978 roku to pinkfloy­dowanie na całego, ze szczególnym wskazaniem na The Dark Side Of The Moon, co słychać już w pi­erwszym utworze Nyitány z charakterystycznymi przejściami perkusyjnymi, pulsem basu i gilmo­urowską gitarą (poprzedza to cytat z V Symfonii Beethovena, klasyczny motyw wraca jeszcze, tworząc klamrę albumu, po Finálé). Nie da się ukryć, że Bíbor hölgy przypomina Breathe. Zespół wnosił też jednak unikatową wschodnioeuro­pejską perspektywę – Léna wyróżnia się rytmiką przywołującą na myśl konny zaprzęg, dźwiękami bałałajki i partiami na podobieństwo rosyjskich chórów. Większość utworów cechowała przebo­jowość, a towarzyszył temu koncept kosmicznej podróży (tytuł oznacza Gwiezdny szlak).

BARTEK KOZICZYŃSKI

85: PALLAS The Sentinel (1984)

Muzycy chcieli nadać swojemu debiutowi formę concept albumu. Większą część materiału stwo­rzyli na farmie w północno-wschodniej Szkocji, gdzie – jak mówił basista Graeme Murray – udało się odseparować od świata, i gdzie powstawały kompozycje, w których czuło się atmosferę wspólnych nocnych jamów. Inna kluczowa wypowiedź: Zawsze tworzyliśmy muzyczne obrazy…

PAWEŁ BRZYKCY

84: LE ORME Felona e Sorona (1973)

Felona e Sorona z 1973, czwar­te dzieło założonej siedem lat wcześniej w Margherze w gminie Wenecja grupy Le Orme, to świetna wizytówka włoskiego rocka progresywnego. Po sukcesach wcześniejszych al­bumów, psychodelicznego Ad gloriam z 1969 oraz zdecydowanie już progresywnych Collage z 1971 i Uomo di pezza z 1972 (wyrosłych z dokonań The Nice, chociaż Dei Rossi zapewnia: Nigdy nie inspi­rowaliśmy się nikim konkretnym, zawsze staraliśmy się odkrywać muzykę w sobie…), wokalista/basista/ gitarzysta Aldo Tagliapietra, klawiszowiec Tony Pagliuca i perkusista Michi Dei Rossi zapropono­wali oryginalny concept album czy raczej album z tytułową suitą w dziewięciu częściach.

MICHAŁ CHALOTA

83: GAZPACHO Night (2007)

Płytę wypełnia muzyka hipnotycz­na, w wielu fragmentach oniryczna, skrząca się od barw tak różnych instrumentów, jak fortepian, syntezatory, skrzypce, mandolina czy flażolet. Nie ma w niej elementów tradycyjnie kojarzonych z prog rockiem, jak odniesienia do muzyki klasycz­nej, długie popisy instrumentalne (zwięzłe solówki gitarowe Vilbo wtapiają się w brzmienie całego zespołu – jak w Upside Down i Valerie’s Friend) czy nietypowe podziały rytmiczne. Nie brak za to urzekających melodii, zwłaszcza w nastrojowych partiach wokalnych Ohmego (porównywanego do Thoma Yorke’a z Radiohead), są intrygujące interludia ( jak urocze fortepianowo-skrzypcowe miniatury w Dream Of Stone i Massive Illusion), jest sugestywne operowanie napięciem i dynamiką (fragmenty niespieszne, subtelne prowadzą do kulminacji o niemal metalowej energii, jak w Chequered Light Buildings czy Valerie’s Friend).

WIESŁAW WEISS

82: CURVED AIR Airconditioning (1970)

Airconditioning wypełniły bardzo oryginalne kompozycje, obfitujące w wiele odniesień, od muzyki dawnej po współczesną, opracowane z wyjątkową inwencją brzmieniową. Intryguje już otwierająca płytę It Happened Today – z frapującą rytmicznie częścią pierwszą i zdominowaną przez piękną, kantylenową partię skrzypiec częścią dru­gą. W Screw, Rob One i jednym z najsłynniejszych utworów zespołu, skomponowanym przez Waya Vivaldi, wysnutym z Czterech pór roku, oraz jego kodzie Vivaldi With Canons, to właśnie skrzypce rządzą. Na płycie jest także udane rockowe boogie Stretch, z zaskakującym nawiązaniem do muzyki współczesnej – w partii skrzypiec Waya, który wspiera tu też Kristinę wokalnie.

PAWEŁ BRZYKCY

81: ROYAL HUNT The Paradox (1997)

Jak na klimatyczne dzieło przystało, na początku sły­szymy odgłosy padającego deszczu, szum wichru, akustyczną gitarę… To The Awakening, niespełna dwuminu­towe intro, perkusyjną partią połączone z monu­mentalnym River Of Pain. Po­jawia się pierwsza ze znako­mitych solówek gitarowych Jacoba Kjae­ra. A w Tea­ring Down The World neoklasycz­ne partie klawiszowe – bogactwo brzmienia też powala. Ikonicznym (i ironicznym) utworem jest Message To God: mistrzostwo, jeśli chodzi o przebojowość i uzu­pełnianie głównej partii wokalnej dodatkowymi głosami.

PAWEŁ BRZYKCY

Zobacz ranking miejsca 80-71

Pismo trafiło do internetowej przedsprzedaży, w której pozostanie przez najbliższe dni. W tym też czasie dostępne jest w promocyjnej cenie – 23,99 zł! Do regularnej sprzedaży trafi 14 maja.

Więcej informacji znajdziecie w naszym e-sklepie:

„100 PŁYT WSZECH CZASÓW – PROG ROCK” – KUP TERAZ!

Artykuł 100 płyt wszech czasów Prog Rock: Ranking Teraz Rocka (miejsca 90-81) pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Trochę czasu minęło. Ale tylko troszeczkę – powiedział ze sceny wokalista Karnivool, Ian Kenny. To „troszeczkę” to 12 lat, bo tyle właśnie upłynęło od czasu poprzedniej wizyty tego australijskiego zespołu w Polsce. Ale też grupa nie była szczególnie przez ten czas aktywna. Dopiero w lutym tego roku ukazał się album In Verses – pierwszy od 13 lat.

Wypełniona Progresja (koncert został przeniesiony z mniejszej Proximy) przyjęła Karnivool niezwykle gorąco. Członkowie zespołu rozluźnieni wyszli na scenę, bosy gitarzysta Drew Goddard z kieliszkiem białego wina. Spragniona kontaktu z twórczością zespołu publiczność, żywiołowo reagowała na takie utwory, jak Simple Boy czy New Day. Ale też materiał z najnowszej płyty sprawdził się znakomicie, szczególnie dwa zagrane na bis utwory Opal i Salva.

Jak na muzykę progresywną nie był to szczególnie długi koncert, ale też licząca cztery albumy dyskografia Karnivool nie jest zbyt obfita. Nikt by chyba jednak nie czuł przesytu, gdyby zagrali jeszcze ze dwa kawałki z Asymmetry, poza We Are.

Przed Karnivool wystąpił kanadyjski Intervals, grający instrumentalny, wirtuozerski djent metal.

Poniżej galeria z warszawskiego koncertu.

Intervals

Karnivool

Artykuł Australijska legenda prog rocka znowu w Warszawie [GALERIA] pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Australijski zespół progrockowy Karnivool przyjedzie do Polski w przyszłym roku. Grupa zagra 20 kwietnia w warszawskiej Proximie. Promować będzie swój nowy album zatytułowany „In Verses”. Gościem specjalnym koncertu będzie Intervals.

Płyta „In Verses” ukaże się 6 lutego 2026 roku i będzie to pierwszy album grupy od 13 lat. Zespół udostępnił singel zapowiadający wydawnictwo, zatytułowany „Aozora”.

O nowej płycie muzycy Karnivool mówią:

To kulminacja doświadczeń z ostatniej dekady, które doprowadziły Karnivool do tego momentu. Starannie dopracowane utwory to podróż po naszych uczuciach frustracji, katharsis i ponownym odkrywaniu tożsamości.

Posłucha singla „Aozora” poniżej.

Bilety na koncert trafią do sprzedaży 12 listopada o 10.00.

Karnivool powstał w Perth w 1997 roku i jest jednym z czołowych przedstawicieli australijskiego rocka progresywnego. Grupa zadebiutowała w 2005 roku albumem „Themata” i potem wydała jeszcze dwie płyty: „Sound Awake” (2009) i „Asymmetry” (2013). Wszystkie cieszyły się uznaniem wśród fanów rocka progresywnego z całego świata.

Artykuł Karnivool zagra po raz pierwszy od 12 lat w Polsce [DATA, BILETY] pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.

Australijski zespół Karnivool zapowiedział nowy album. Płyta „In Verses” ukaże się 6 lutego 2026 roku i będzie to pierwszy album grupy od 13 lat. Zespół udostępnił singel zapowiadający wydawnictwo, zatytułowany „Aozora”.

O nowej płycie muzycy Karnivool mówią:

To kulminacja doświadczeń z ostatniej dekady, które doprowadziły Karnivool do tego momentu. Starannie dopracowane utwory to podróż po naszych uczuciach frustracji, katharsis i ponownym odkrywaniu tożsamości.

Posłucha singla „Aozora” poniżej.

Karnivool: In Verses

1. Ghost
2. Drone
3. Aozora
4. Animation
5. Conversations
6. Reanimation
7. All It Takes
8. Remote Self Control
9. Opal
10. Salva

Karnivool powstał w Perth w 1997 roku i jest jednym z czołowych przedstawicieli australijskiego rocka progresywnego. Grupa zadebiutowała w 2005 roku albumem „Themata” i potem wydała jeszcze dwie płyty: „Sound Awake” (2009) i „Asymmetry” (2013). Wszystkie cieszyły się uznaniem wśród fanów rocka progresywnego z całego świata.

Artykuł Legenda australijskiego rocka progresywnego zapowiada pierwszy od 13 lat album [WIDEO] pochodzi z serwisu Teraz Muzyka.