Są takie koncerty, na które po prostu trzeba się wybrać. Bez wątpienia do tego grona zaliczyć należy występ Erica Claptona w Polsce. W Krakowie miał miejsce najpewniej ostatni sceniczny popis mistrza w naszym kraju, a to dodatkowo podsyciło i tak już ogromne emocje.
29 kwietnia 2026 roku krakowska Tauron Arena wypełniła się po brzegi publicznością, która przyszła zobaczyć jednego z ostatnich żyjących strażników klasycznego bluesa – Erica Claptona. Wieczór miał w sobie aurę wydarzenia niemal historycznego: nie tylko ze względu na rangę artysty, lecz także świadomość, że takich okazji może już po prostu nie być wiele.
Clapton nie należy do tych, którzy budują napięcie słowami. Ograniczył komunikację ze sceny do minimum, ale w zamian zaoferował coś znacznie cenniejszego — narrację prowadzoną gitarą. Już pierwsze dźwięki „Badge” ustawiły ton koncertu: bez zbędnych ozdobników, za to z charakterystyczną dla niego precyzją i emocjonalnym ciężarem.
Setlista była przekrojowa, momentami wręcz edukacyjna – jak żywa lekcja historii bluesa i rocka. Obok własnych kompozycji pojawiły się klasyki gatunku, w tym „Key To The Highway„, „Hoochie Coochie Man” oraz „Nobody Knows You When You’re Down and Out„. Te utwory, mimo upływu dekad, wybrzmiewały zaskakująco świeżo, jakby czas nie miał do nich dostępu.
Publiczność szczególnie żywo reagowała na bardziej rozpoznawalne momenty koncertu. „I Shot The Sheriff” i „Cocaine” wniosły energię, która zamieniła halę w pulsujący rytmem organizm. Z kolei akustyczne fragmenty – „Layla” oraz „Tears in Heaven” – wprowadziły niemal absolutną ciszę. Przy kilkunastu tysiącach ludzi był to efekt trudny do przecenienia.
Kulminacją wieczoru okazało się rozbudowane, ponad dziesięciominutowe „Old Love„. To właśnie tam Clapton pokazał, że techniczna wirtuozeria może ustąpić miejsca czemuś dojrzalszemu – dialogowi emocji. Jego gitara nie tyle prowadziła melodię, ile ją komentowała, momentami wręcz kwestionowała.
Na bis zabrzmiało „Before You Accuse Me” – wybór symboliczny i konsekwentny, podkreślający przywiązanie artysty do korzeni.
Koncert w Krakowie nie był pokazem młodzieńczej energii. Był czymś bardziej wymagającym – świadectwem. Spotkaniem z muzykiem, który nie musi już niczego udowadniać, a który wciąż potrafi zaczarować.
Relację z wydarzenia zorganizowanego przez Live Nation Polska znajdziecie w kolejnym wydaniu „Teraz Rocka“.
